Diana Krall: Live In Rio – koncert / jazz / b.o. / USA 2009 / 110 min. Reż. David Barnard. Wyk. Diana Krall, John Clayton, Jeff Hamilton, Anthony Wilson, Paulinho Da Costa, The Rio De Janeiro Orchestra. Dystr. MYSTIC PRODUCTION


FILM: 4,5 OBRAZ: 4 DŹWIĘK: 4,5 DODATKI: 1





Głos i wrażliwość muzyczna kanadyjskiej wokalistki i pianistki jazzowej Diany Krall wydają się wprost stworzone do wykonywania utworów spod znaku samby i bossa novy. Można się o tym przekonać, słuchając jej koncertu z Rio De Janeiro, który odbył się w listopadzie 2008 r. Krall wystąpiła tam z towarzyszeniem swojego zespołu (Anthony Wilson – gitara, John Clayton – kontrabas, Jeff Hamilton – perkusja) oraz The Rio De Janeiro Orchestra, a dużą część repertuaru stanowiły właśnie latynoskie piosenki, pochodzące z jej ostatniego albumu „Quiet Nights”.

Nie był to koncert typowy, gdyż Krall śpiewała dla publiczności usadowionej przy stołach oświetlonych świecami, co podkreśliło bardzo kameralny charakter tego występu. A jednak udało jej się w pewnym momencie rozgrzać publiczność, z którą wspólnie wykonała „The Boy From Ipanema”. Wyglądało to tak, jakby widownia, klaszcząc ochoczo rękami, pełniła chwilami rolę samodzielnego chóru, i było jednym z ciekawszych momentów koncertu. W pozostałej części repertuaru – a złożyło się nań ogółem aż 18 kompozycji – znalazły się też standardy jazzowe, m.in. „Let’s Fall In Love”, „Cheek To Cheek” czy „Every Time We Say Goodbye”.

Nie był to zatem wielki spektakl od strony widowiskowości, a główna bohaterka wieczoru nie siliła się na zabawianie publiczności. Monotonię wizualnego przekazu urozmaicały jedynie krótkie filmowe wstawki z Rio De Janeiro, pokazujące miasto i jego mieszkańców, a także, ale to już rzadko, samą Krall. Liczyła się głównie muzyka, a ta była nie tylko magiczna i nastrojowa, lecz także pokazująca perfekcyjne zgranie się pianistki/wokalistki z jej zespołem oraz równorzędność jej kunsztu pianistycznego z wokalnym. Nie sposób jest nie poddać się czarowi tego wieczoru i tej muzyki, chociaż dla miłośników bardziej energetycznych rytmów latynoska wersja Krall może okazać się za spokojna.





O OBRAZIE I DŹWIĘKU
Obraz jest nieanamorficzny, ale panoramiczny (1.78:1), w rozdzielczości 1080i. Ostrość ma niebrzytewną, ale dobrze oświetlony pierwszy plan jest całkiem wyraźny i dobrze oddaje detale. Porządnie widać każdy włos Krall i czarno odziane sylwetki muzyków na ciemnym tle. Dalszy plan bywa już mniej wyraźny, sylwetki widzów giną w mroku. Ujęcia pokazujące widownię bywają też zaziarnione. Kolory są naturalne, cera Krall odznacza się subtelnym różem, ale czerni czasami brakuje intensywności. Leciutko szemrze tło.

Dźwięk do wyboru w DTS-HD 5.1 Master Audio, Dolby Digital 5.1 i LPCM Stereo. Ta ostatnia wersja brzmi najlepiej, jest najintensywniejsza i najbardziej soczysta, choć nie oddaje w pełni przestrzenności dźwięku. Czyni to minimalnie gorszy DTS-HD 5.1 Master Audio, a Dolby Digital 5.1 oferuje brzmienie najuboższe pod względem głębi, mocy i niuansów.

O DODATKACH
Pierwsza pozycja dodatków nosi nazwę „The Roof Top Session” i pokazuje Dianę Krall w czasie improwizowanego występu z przyjaciółmi w kawiarni. Wraz z Hamiltonem, który gra na jakimś metalowym talerzu, i Wilsonem artystka wykonuje cztery utwory: „The Boy From Ipanema”, „Too Marvelous For Words”, „Cheek To Cheek” oraz „Quiet Nights”.

W dodatku „Quiet Conversations” (19.21 min) Krall porusza wątki biograficzne i opowiada o swojej karierze i zainteresowaniach muzycznych, a członkowie jej kwartetu o swojej współpracy z nią, przyjaźni i jej talencie. W ilustracji różne zakulisowe ujęcia z Krall.

Ostatnia pozycja to wideoklip z piosenką „The Boy From Ipanema”, w którym tło do muzyki stanowią obrazki z Rio i ujęcia z Dianą Krall.





Dane techniczne Blu-ray
Format obrazu: kolor, 1.78:1, 1080i. Dźwięk: DTS-HD 5.1 Master Audio, Dolby Digital 5.1, LPCM Stereo. Ścieżka dźwiękowa: angielska. Napisy: angielskie, francuskie, hiszpańskie, holenderskie, niemieckie, portugalskie, włoskie. Typ płyty: jednostronna-dwuwarstwowa. Dodatki: bezpośredni dostęp do 18 utworów, utwory dodatkowe (4), materiał zakulisowy, wideoklip