OMD: Live – Architecture & Morality & More – pop / synthpop / 12 lat / Wielka Brytania 2007 / 98 min. Reż. Paul B. Smith. Wyk. Andy McCluskey, Paul Humphreys, Malcolm Holmes, Martin Cooper. Dystr. MYSTIC PRODUCTION

OMD, czyli Orchestral Manoeuvres In The Dark, brytyjski zespół, którego twórczość inspirował Kraftwerk, działał w latach 1978-1996. Później na dziesięć lat zawiesił działalność, by wrócić w roku 2006 z materiałem na nową płytę i trasę koncertową, która zaczęła się rok później. Z trasy owej pochodzi właśnie koncert z tej płyty – nagrano go 19 maja 2007 w londyńskim Hammersmith Apollo. Muzycy przede wszystkim zagrali swe największe przeboje z albumu “Architecture & Morality”, ale jest i parę utworów z innych krążków.

Co do wykonania – jest rewelacyjne i  niektórych utworów – “Sailing On The Seven Seas”, “Enola Gay” – wysłuchaliśmy parokrotnie. Miło też popatrzeć na wokalistę, który nie robi z siebie wielkiej gwiazdy i nie tokuje na scenie: Andy McCluskey sprawia wrażenie faceta, który wyskoczył z grupką kumpli na karaoke, zawsze ma chwilę, by uśmiechnąć się do kogoś z widowni, zachęcić do wspólnego śpiewu. Zespół, o którym dość długo nikt nie wspominał, przypomniał o swym istnieniu w dobrym stylu.

O OBRAZIE I DŹWIĘKU

Obraz (panoramiczny 1.85:1, anamorficzny) bardzo ostry, z pięknymi kolorami, świetnym kontrastem, czyściutki.

Dźwięk do wyboru w trzech systemach, z których oczywiście najlepiej prezentuje się niezwykle dynamiczny DTS 5.1. Przestrzenność jest naprawdę wspaniała i chwilami ma się wrażenie obecności na koncercie na żywo. Słychać także sporo głębokich basów – i to zarówno podczas popisów perkusyjnych, jak i tych elektronicznych. Z obu tylnych kanałów dochodzą także energiczne reakcje publiczności.

O DODATKACH

Są dwa dość interesujące wywiady: “The Band” (19.25 min) i “Hambi Haralambous” (5.20 min; ów pan jest reżyserem, z tym że w napisach końcowych figuruje pod pseudonimem), a także odmienne od koncertowych wykonania dwóch piosenek.