BARAKA – dokument / 12 lat / USA 1992 / 95 min. Reż. Ron Fricke. Dystr. MPI HOME VIDEO


FILM: 5 OBRAZ: 5 DŹWIĘK: 5 DODATKI: 2,5





“Baraka” to pełen treści humanistycznych i obok “Koyaanisquatsi” jeden z najpiękniejszych dokumentów w dziejach światowego kina. Niezwykłe zdjęcia są efektem 14-miesięcznej pracy w 24 krajach, na wszystkich kontynentach.

Ten porażający wizualnie obraz ukazuje wszelkie aspekty życia na naszym globie, od narodzin aż po śmierć. Reżyserskim okiem Rona Fricke’a oglądamy nie tylko zatłoczone metropolie, fabryki pełne robotników, ale i przyrodę, zarówno tę przystępną, jak i drapieżną.

W filmie przeciwstawiono obrazy tego, co najpiękniejsze, przepełnione duchową tradycją, mistycyzmem (buddyści, plemię Indian), i tego, co brzydkie (bezdomni koczujący na ulicy) czy mało humanitarne (kurczaki masowo tuczone na kurzej fermie).

Ujęcia pokazywane w różnym tempie i zestawione na zasadzie kontrastu zmieniają się jak w kalejdoskopie. Cechuje je niezwykłe wyczucie, kompozycja kadru, harmonia, estetyka i miłość, z jaką autor podchodzi do fotografowanego tematu. Film uzmysławia potęgę natury, nasze nieumiejętne obchodzenie się z nią i nieuchronność przemijania.

Słowo “baraka” wywodzi się ze starożytnego języka islamskich mistyków, czyli sufich (w filmie pokazano obrzędy jednego z ich zakonów, zwanych wirującymi derwiszami). Oznacza “oddech”, “błogosławieństwo” lub “rozwijające się życie”.





O OBRAZIE I DŹWIĘKU
“Baraka” była pierwszym od ponad 20 lat filmem kręconym na taśmie 70-mm o dużych klatkach (standard wynosi 35 mm). Między innymi dzięki temu zdjęcia mają (i miały także w wydaniach DVD) niezwykłe walory wizualne.

Obraz – panoramiczny 2.20:1, anamorficzny, rozdzielczość 1080p – jest idealnie ostry i pełen detali. Widać każdą łuskę na ciele galapagoskich legwanów, każdy paciorek w ozdobach tańczących Masajów!

Kolory zapierają dech w piersi – zieleń tropikalnego lasu, oranże świętej skały Aborygenów Uluru, błękity i czerwienie strojów i ozdób Indian i Masajów szokują wręcz swą soczystością. W scenach z przepływającymi przez ekran chmurami można dopatrzyć się przeróżnych odcieni chłodnych błękitów, granatów, bieli, żółci i lekkich oranżów. Czerń jest smolista.

Tło jest stabilne, brudów nie ma, ale w dwóch czy trzech scenach lekko zadrżą krawędzie (widziane w oddali palmy).

Muzyka Michaela Stearnsa i piękne, trącące mistyką wokalizy Lisy Gerrard z Dead Can Dance stanowią integralną część filmu. Jest kontemplacyjna w momentach spokojnych, szybsza w dynamicznych. W kilku fragmentach panuje idealna cisza, którą parę razy skontrastowano z nagłym uderzeniem, więc można podskoczyć w fotelu. Dzięki rewelacyjnej przestrzenności dźwięku (DTS-HD Master Audio 5.1) skoczy nam adrenalina nawet bez takich kontrastów – przykładem scena z upadającym ściętym drzewem i z grzmotem podczas burzy przetaczającej się nad tropikalnym lasem.

Subwoofer emituje bardzo dużo głębokich basów. Słychać je nie tylko w oprawie muzycznej (często wykorzystywane bębny i kotły), ale i podczas scen z falami uderzającymi o kamienisty brzeg czy w ujęciach z wodospadami. Duże brawa!

O DODATKACH
Są dwie pozycje. Ważniejszą i godniejszą uwagi jest “Baraka: A Closer Look” (76.30 min). To długi materiał zakulisowy, w którym pokazano między innymi techniki filmowania użyte w “Barace”, reżyser mówi także, co zainspirowało go do nakręcenia tego filmu. Pojawiają się ponadto ciekawostki z planu – realizatorzy opowiadają na przykład o kłopotach podczas pracy w Kuwejcie tuż po zakończonej wojnie w Zatoce Perskiej.

Drugim bonusem jest materiał “Restoration” (7.05 min), poświęcony pracom nad restauracją obrazu i dźwięku.





Dane techniczne Blu-ray
Format obrazu: kolor, 2.20:1, 1080p, przystosowany do wszystkich formatów telewizorów (4:3 i 16:9). Dźwięk: DTS-HD Master Audio 5.1, Dolby Digital 5.1. Ścieżki dźwiękowe: brak dialogów. Napisy: brak. Typ płyty: jednostronna-dwuwarstwowa. Dodatki: bezpośredni dostęp do 22 scen, materiał zakulisowy, materiał tematyczny (restauracja filmu)