The Godfather / The Godfather, Part II / The Godfather, Part III – obyczaje / kryminał / 15 lat / USA 1972-1990 / 170 min + 200 min + 177 min. Reż. Francis Ford Coppola. Wyk. Marlon Brando, Al Pacino, Robert Duvall, James Caan, Diane Keaton, Talia Shire, Joe Mantegna, Andy Garcia. Dystr. IMPERIAL CINEPIX


FILM: 5 OBRAZ: 5 DŹWIĘK: 5 DODATKI: 3





Rządzący Małą Italią Vito Corleone prowadzi interesy żelazną ręką, ciesząc się przy tym w środowisku wielkim autorytetem. Kiedy staje się niewygodny dla konkurencyjnych ugrupowań mafijnych, pada ofiarą zamachu. Jego miejsce zajmuje najmłodszy syn, Michael.

W dziesięć lat po objęciu schedy po ojcu rodzina Corleone, rządzona przez Michaela, zamieszkuje w Nevadzie. Plany Michaela są bardzo ambitne – marzy mu się rozszerzenie wpływów na Florydę i Kubę. Tymczasem ktoś zorganizował zamach na jego życie...

Michael Corleone decyduje się ostatecznie zerwać ze światem przestępczym. Szansy na nowe, uczciwe życie upatruje w wejściu do kręgu udziałowców potężnego watykańskiego koncernu Immobiliare, zajmującego się handlem nieruchomościami. Jego plany zostają pokrzyżowane przez Vincenta Manciniego, syna Sonny’ego...

O FILMIE
“Ojciec chrzestny” Francisa F. Coppoli, nakręcony na podstawie powieści Maria Puzo, to doskonale opowiedziana historia członków fikcyjnej rodziny mafijnej, z dwoma centralnymi postaciami dramatu – budzącym szacunek ojcem chrzestnym Vito Corleone oraz jego najmłodszym synem Michaelem, który niespodziewanie dla siebie i wbrew chęci prowadzenia uczciwego życia obejmuje schedę po ojcu.

Dzieło duetu Puzo (powieść, scenariusz) – Coppola (scenariusz, reżyseria) odbiega przy tym od standardu typowych filmów gangsterskich, stanowiąc bardziej rodzinną sagę niż historię krwawych mafijnych porachunków.

Obraz, nominowany do Oscara w dziesięciu kategoriach (pierwsza część), otrzymał trzy statuetki – jako najlepszy film roku, za główną rolę męską (Marlon Brando) oraz za scenariusz będący adaptacją. Sequel “Ojca chrzestnego” otrzymał aż sześć Oscarów (przy jedenastu nominacjach). Zdaniem wielu jest nawet lepszy od poprzednika, znalazło się w nim wiele błyskotliwych scen, dowodzących mistrzostwa Coppoli, jest o prawie dwadzieścia minut dłuższy i składa się z dwóch równolegle prowadzonych historii.

W trzeciej części widać wyraźnie brak znakomitej precyzji w prowadzeniu intrygi i szkicowaniu portretów głównych bohaterów. Nie szczędzono pieniędzy na realizację (54 miliony dolarów), ale obraz nie zbliżył się do wysokiego poziomu, zwłaszcza artystycznego, pierwszych dwóch części.

W Polsce poszczególne części można kupić oddzielnie, za oceanem “Ojciec chrzestny” ukazał się w formie trzy- i czteropłytowego boxu (w tym drugim dołożono całą płytę z bonusami).





O OBRAZIE I DŹWIĘKU
Obraz – panoramiczny 1.78:1, anamorficzny, w rozdzielczości 1080p – został bardzo starannie odrestaurowany: nad tym procesem czuwał sam Francis Ford Coppola, który na koniec stwierdził, że jest bardzo zadowolony z wykonanych prac. Przede wszystkim kadry znów mają swą specyficzną kolorystykę, którą zatraciły w wydaniach VHS, a w której pięknie zharmonizowane zostały brązy, oranże i niezwykle głębokie czernie (są jednak ujęcia z niezwykle bogatymi barwami – Hawana).

Praktycznie wyeliminowano zabrudzenia; sceny, w których można je zobaczyć, są sporadyczne (przykładem ta z pierwszej części, szpitalna, kiedy znikają policjanci mający chronić Michaela – widać kilka białych paproszków). Ostrość jest bardzo dobra, widoczność detali rewelacyjna (scena ślubu z pierwszej części, hawańskie ujęcia z drugiej). Niewielkie ziarno pojawia się w kilku sekwencjach, ale dodano je celowo.

Dźwięk (Dolby TrueHD 5.1) robi równie dobre wrażenie – przede wszystkim odgłosy i efekty brzmią bardzo naturalnie, a takie brzmienie nie zawsze udaje się uzyskać przy oczyszczaniu ścieżki dźwiękowej filmów sprzed kilkunastu/kilkudziesięciu lat. Bardzo bogate jest tło dźwiękowe (sceny weselne w pierwszej części, gwar imigrantów na Ellis Island w części drugiej, pogrzeb ojca Vita). Z tyłów usłyszymy wystrzały, eksplozje, ryk silników samochodów, pomruki burzy, w ostatniej części niezwykle efektownie rozbrzmiewa warkot helikoptera. Nie próżnuje również subwoofer, z którego dochodzą solidne, głębokie basy (wspomniana już burza i helikopter, strzelane mafijne porachunki).





O DODATKACH
Na każdym z dysków znajdziemy komentarz reżysera (w sumie to około 10 godzin materiału!). Trzeba pochwalić Coppolę, gdyż jego wypowiedzi dalekie są od banałów i omawiania tego, co i tak widać na ekranie – reżyser zdradza wiele zakulisowych ciekawostek, opowiada o praktycznie wszystkich aspektach produkcji. Można zaryzykować stwierdzenie, że zapoznawanie się z komentarzami Coppoli jest równie interesujące jak oglądanie jego znakomitej trylogii.

W USA i w Europie Zachodniej trzem płytom Blu-ray towarzyszyła jeszcze czwarta, na której znalazły się wyłącznie bonusy (część z nich polscy widzowie mogli swego czasu zobaczyć, gdyż pokrywają się one z tymi z wydanego przez Imperial CinePix dysku DVD “Ojciec chrzestny: Suplement”, reszta materiału została nagrana specjalnie na potrzeby błękitnej płyty).





Dane techniczne Blu-ray
Format obrazu: kolor, 1.78:1, 1080p, przystosowany do wszystkich formatów telewizorów (4:3 i 16:9). Dźwięk: Dolby TrueHD 5.1, Dolby Digital 5.1, Dolby Digital Stereo. Ścieżki dźwiękowe: angielska (Dolby TrueHD 5.1), hiszpańska (DD 5.1, DDS – tylko 1 i 2 płyta), włoska (DD 5.1, DDS – tylko 1 i 2 płyta). Napisy: polskie, angielskie, greckie, hiszpańskie, portugalskie, węgierskie, włoskie. Typ płyty: jednostronne-dwuwarstwowe. Dodatki: płyta 1 – bezpośredni dostęp do 23 scen, komentarz reżysera; płyta 2 – bezpośredni dostęp do 30 scen, komentarz reżysera; płyta 3 – bezpośredni dostęp do 25 scen, komentarz reżysera