Nie kłam kochanie – komedia / 12 lat / Polska 2008 / 105 min. Reż. Piotr Wereśniak. Wyk. Piotr Adamczyk, Marta Żmuda-Trzebiatowska, Beata Tyszkiewicz, Grażyna Szapołowska, Sławomir Orzechowski, Magdalena Schejbal, Tomasz Karolak. Dystr. TIM FILM STUDIO

Beztroski playboy Marcin traci pracę i ma poważne kłopoty finansowe, z których wyciągnąć go może jedynie darowizna bogatej ciotki Neli z Anglii. Niestety, aby ją dostać, musi się ożenić. Ponieważ Marcin notorycznie okłamuje swoje partnerki, żadna z nich nie chce mu teraz pomóc i udawać narzeczoną. Nie mając wyboru, prosi o to – kłamiąc na temat stanu zdrowia ciotki – dobroduszną, młodziutką kwiaciarkę Anię, która trochę się w nim podkochuje.

O FILMIE

Zupełnie przyzwoita, a nawet czarująca komedia, w której znajdzie się sporo aktorskich perełek, świetnych epizodów, zabawne dialogi i ładnie fotografowane plenery Warszawy i Krakowa. Wcielający się w Marcina Piotr Adamczyk mimo nadmiernej ekspresji dobrze się sprawdził w roli niepoprawnego playboya, a debiutantka Marta Żmuda-Trzebiatowska wniosła w rolę Ani dużo wdzięku i urody, co dobrze oddaje niewinność jej bohaterki.

O OBRAZIE I DŹWIĘKU

Obraz nie daje powodów do narzekania. Ma żywe, wesołe, a przy tym naturalne kolory. Dziewczęca cera Ani odznacza się delikatnością, a samochód Marcina ładną czerwienią. Jest ostry, znakomicie widać szczegóły – bibeloty w mieszkaniu Ani i jej przyjaciółki czy bogactwo zastawy stołowej w domu rodziców Marcina. Usterki są nieliczne, jedynie w postaci sporadycznego falowania krawędzi. Prezentacja anamorficzna, w panoramicznym formacie 1.85:1.

Dźwięk w Dolby Digital 5.1 lub w Dolby Digital Stereo. Brzmieniowo obie wersje nie różnią się, ale DD 5.1 jest odrobinę przestrzenniejsza, np. odgłos deszczu dobiega z różnych stron. Ale tylko odrobinę, gdyż jak na typową komedię romantyczną przystało, odgłosy akcji są minimalne i dominują dialogi.

O DODATKACH

Rozpoczyna je materiał zakulisowy „»Nie kłam kochanie« – jak powstawał film” (22.04 min). O powstawaniu filmu nie dowiemy się jednak zbyt wiele, gdyż materiał składa się głównie z wypowiedzi aktorów i realizatorów na temat treści i bohaterów, migawek z planu jest jak na lekarstwo, natomiast nie brakuje urywków obrazu Piotra Wereśniaka.

Kolejna pozycja to galeria zdjęć z muzycznym tłem, w której przeważają portrety Piotra Adamczyka oraz Marty Żmudy-Trzebiatowskiej.

W dodatkach znajdują się również zwiastuny, umieszczone aż w trzech miejscach. Trzy pierwsze są emitowane zaraz po uruchomieniu płyty, trzy kolejne – zwiastun kinowy i dwa spoty „Nie kłam kochanie” – umieszczono w sekcji „zwiastuny”, a następne dziesięć znajduje się w sekcji „polecamy”. Razem jest ich szesnaście.

Ostatni dodatek, „Adamczyk daje radę, czyli kobieta bez tajemnic” (11.54 min), ma charakter żartu. Jest to zlepek scenek, w których ucharakteryzowany na macho (zarost, opalenizna, gruby złoty łańcuch na szyi) aktor wygłasza dobre rady dla mężczyzn, a rozdziela je za każdym razem zapowiedź filmu.