Slumdog Millionaire – obyczaj / 12 lat / Wielka Brytania 2008 / 115 min. Reż. Danny Boyle, Loveleen Tandan. Wyk. Dev Patel, Anil Kapoor, Saurabh Shukla, Rajendranath Zutshi, Freida Pinto, Irrfan Khan. Dystr. MONOLITH VIDEO


FILM: 4,5 OBRAZ: 4,5 DŹWIĘK: 4,5 DODATKI: 0,5





Zbliża się wielki finał indyjskiej edycji „Milionerów”. O gigantyczne pieniądze nie będzie jednak walczył profesor czy wybitny naukowiec, ale... Jamal Malik, 18-letni chłopak ze slumsów! Nic więc dziwnego, że jego trafne odpowiedzi budzą wątpliwości co do uczciwości gracza. Przed programem Jamal zostaje aresztowany i poddany brutalnemu przesłuchaniu.

O FILMIE
Danny Boyle (“Płytki grób”, “Trainspotting”, a potem seria mniej lub bardziej artystycznych porażek) wrócił w wielkim stylu! “Slumdog. Milioner z ulicy” zgarnął aż 8 Oscarów (w tym za najlepszy film roku, reżyserię i scenariusz adaptowany) i cztery Złote Globy, a w samych USA zarobił ponad 140 milionów dolarów (kosztował niespełna 15 milionów).

Ten łączący w sobie elementy obyczaju, komedii i kryminału obraz jest ekranizacją powieści “Q & A” Vikasa Swarupa i wiedzie nas w indyjskie zaułki, których nie zobaczymy w bollywoodzkich produkcjach. Pogromy na tle religijnym, dzieci zmuszane do żebrania (te, które ładnie śpiewają, celowo się oślepia, gdyż niewidomi śpiewacy zarabiają więcej), uliczne gangi, brutalna policja, wszechobecni naciągacze – tak mniej więcej wyglądają Indie w filmie Boyle'a. Reżyser pokazuje jednak także, że w tym ubogim kraju jest miejsce na wielką miłość (wątek Latiki), biedacy mają czyste serca (cały kraj szczerze kibicuje Jamalowi; u nas pewnie byłoby wręcz odwrotnie), a ludzie potrafią cieszyć się życiem.

Największym atutem filmu jest niezwykle precyzyjnie skonstruowany scenariusz. Każda trafna odpowiedź Jamala wiąże się z jakimś traumatycznym (lub ważnym w inny sposób) wydarzeniem z jego dzieciństwa, gdy wspólnie z bratem, po śmierci matki, musieli walczyć o przetrwanie na ulicach Bombaju.

Trzeba jednak również pochwalić młodych aktorów (w sporej części naprawdę bezdomne indyjskie dzieci) i operatora Anthony'ego Dod Mantle'a (Złota Żaba na Camerimage i Oscar).

Film wygląda na indyjski. Jest pstrokaty, kolorowy, aktorzy najczęściej posługują się hindi, a w finale natkniemy się na rozbudowaną, charakterystyczną dla Bollywoodu, sekwencję taneczną. Zrobiony jest jednak z europejską precyzją i nie unika dość drastycznych ujęć. To połączenie sprawdziło się na ekranie rewelacyjnie. Wszystkie nagrody należy uznać za jak najbardziej zasłużone.





O OBRAZIE I DŹWIĘKU
Sekwencje ze studia są utrzymane w naturalnych kolorach, retrospekcje zaś zdominowały miodowe żółcie i brązy, a wiele innych kolorów zostało specjalnie przesyconych. Obraz – panoramiczny 1.78:1, anamorficzny – jest bardzo ostry, pełen detali, czysty (w kilku sekwencjach pojawia się celowo dodane ziarno). W plenerze czasem lekko zaszemrze tło.

Dźwięk zapisano w bardzo efektownym Dolby Digital 5.1. Niemal w każdej scenie słychać porządny surround (indyjskie ulice, jak wiadomo, do cichych nie należą), w wielu sekwencjach usłyszymy także solidne basy (stacja kolejowa, przylot helikoptera, wrzawa w studiu).

O DODATKACH
Jedynie zwiastuny.



Dane techniczne DVD
Format obrazu: kolor, 1.78:1, przystosowany do wszystkich formatów telewizorów (4:3 i 16:9). Dźwięk: Dolby Digital 5.1. Ścieżki dźwiękowe: polska (lektor), angielska/hindi. Napisy: polskie. Typ płyty: jednostronna-dwuwarstwowa. Dodatki: bezpośredni dostęp do 16 scen, zwiastuny (13)