Los abrazos rotos – thriller / 15 lat / Hiszpania 2009 / 122 min. Reż. Pedro Almodóvar. Wyk. Penélope Cruz, Lluis Homar, Blanca Portillo, José Luis Gómez, Rubén Ochandiano, Tamar Novas, Angela Molina. Dystr. BEST FILM


FILM: 4 OBRAZ: 4 DŹWIĘK: 3,5 DODATKI: 1,5





Wiadomość o śmierci potentata Ernesta Martela budzi w niewidomym scenarzyście Harrym Cainie wspomnienie sprzed dziesięciu lat. Jest rok 1994, nazywa się wtedy Mateo Blanco i jako normalnie widzący reżyser kręci film „Dziewczyny i walizki” z udziałem pięknej Leny, kochanki Martela. Podejrzliwy potentat wyczuwa, że reżysera i aktorkę może łączyć romans, toteż poleca swemu synowi śledzić tę parę pod pozorem kręcenia dokumentu na temat realizacji owego filmu. Kiedy jego związek z Leną załamuje się, Martel postanawia zniszczyć Blanca…

O FILMIE
Obraz hiszpańskiego reżysera nawiązuje do kina noir z lat 50. – rolę femme fatale, czyli Leny, gra w nim Penélope Cruz. Gatunkowo jest to dzieło niejednorodne, ponieważ mamy tu i komedię, i melodramat, i rasowy thriller z kryminałem, a sprawę komplikuje dodatkowo rozbicie fabuły na opowieść o miłości i o kręceniu filmów. A akcja nieustannie przeskakuje od teraźniejszości do przeszłości.

Tym razem więc trochę mniej chodziło o pokazywanie wewnętrznych przeżyć bohaterów i ich dramatów, a bardziej o zabawę i zgrabną intrygę, będącą wyrazem hołdu złożonego przez Almodóvara sztuce filmowej. Mimo jednak, że nie jest to film tak głęboki, jak wcześniejsze dzieła, reżyser wciąż pokazuje wysoką formę artystyczną, toteż „Przerwane objęcia” były nominowane do Złotego Globu i Złotej Palmy na MFF w Cannes.





O OBRAZIE I DŹWIĘKU
Jak to w filmach Almodóvara zazwyczaj bywa, obraz ma zdecydowane, intensywne kolory, ale w poszczególnych ujęciach da się zauważyć delikatne różnice w tonacji (słoneczność, przygaszenie), zależnie od nastroju scen. Barwy są minimalnie nienaturalne, gdyż twarze aktorów bywają bardzo brązowe. Plamy czerwieni (kostium Leny) nie rozmywają się. Ostrość jest dobra, szczegóły widać poprawnie, choć czasem na ciemnych włosach nieco się zlewają. Obraz jest czysty i stabilny, ale okazjonalnie pojawia się drugi kontur. Prezentacja anamorficzna, w panoramicznym formacie 2.35:1.

Dźwięk to Dolby Digital 5.1, ale jedynie frontalny i – znowu jak to u Almodóvara – bardzo minimalistyczny, zdominowany przez dialogi.

O DODATKACH
Listę dodatków rozpoczyna zwiastun „Przerwanych objęć”.

Następny bonus to krótkometrażówka „Radna ludożerca” (7.35 min), w reżyserii Mateo Blanco. Jest to fragment filmu kręconego przez głównego bohatera „Przerwanych objęć”, z udziałem radnej Chon (Carmen Machi), która snuje momentami obsceniczne refleksje na temat seksu.

W trzech scenach nie wykorzystanych znalazły się trzy pełne sekwencje: wiadomość dla Matea od montażysty; niesamowita, pełna grozy wizyta Matea, Judit i Diega w restauracji dla niewidomych oraz kolejny fragment filmu Blanca, dotyczący walizki.

Ostatnia pozycja to reportaż z planu, pokazujący nagrywanie sceny dialogu przez Penélope Cruz i Carmen Machi. W jednym oknie pokazane są aktorki, a w drugim reżyser, ale ten dodatek jest umiarkowanie ciekawy.



Dane techniczne DVD
Format obrazu: kolor, 2.35:1, przystosowany do wszystkich formatów telewizorów (4:3 i 16:9). Dźwięk: Dolby Digital 5.1. Ścieżki dźwiękowe: polska (lektor), hiszpańska. Napisy: polskie. Typ płyty: jednostronna-dwuwarstwowa. Dodatki: bezpośredni dostęp do 16 scen, utwór dodatkowy, sceny nie wykorzystane (3), zwiastun, reportaż z planu