Lourdes – obyczaj / 12 lat / Austria – Francja – Niemcy 2009 / 95 min Reż. Jessica Hausner. Wyk. Sylvie Testud, Léa Seydoux, Gilette Barbier, Gerhard Liebmann, Bruno Todeschini, Elina Löwensohn, Katharina Flicker. Dystr. GUTEK FILM


FILM: 4,0 OBRAZ: 4,0 DŹWIĘK: 4,0 DODATKI: 0





Do sanktuarium w Lourdes przybywa kolejna zorganizowana grupa pielgrzymów, w której znajduje się sporo osób na wózkach inwalidzkich. Między innymi chora na stwardnienie rozsiane młoda Christine, która nie jest bardzo wierząca, a taki wyjazd traktuje jako urozmaicenie monotonnej egzystencji. Pragnie jednak żyć normalnie i dlatego życzliwość okazywaną jej przez jednego z opiekunów odczytuje jako coś więcej. Mimo braku żarliwej wiary to właśnie ona, ku źle skrywanej zazdrości bardziej religijnych uczestników pielgrzymki, zostaje uzdrowiona. Ale czy jest to prawdziwy cud czy tylko chwilowa poprawa zdrowia?

O FILMIE
Opowieść Jessiki Hausner nie daje odpowiedzi na pytanie, czy w Lourdes rzeczywiście zdarzają się cuda. Chłodnym okiem dokumentalistki reżyserka pokazuje głównie zbiorowość ludzi przybywających co roku do sanktuariów w nadziei na cudowne wyleczenie z choroby lub… z samotności. Tak się bowiem składa, że Christine i wielu innych „pielgrzymów” uczestniczą w takich imprezach po prostu tylko po to, aby pobyć wśród ludzi. Dla większości jest to jednak kwestia głębokiej wiary i żarliwej nadziei na uzdrowienie, co Hausner pokazuje z pozbawionym kpiny obiektywizmem i dystansem.

Prezentacji ludzkich postaw (lęków, prawdziwego cierpienia, samotności, a także ironii) towarzyszy jednocześnie obnażenie automatyzmu pielgrzymkowych ceremoniałów i komercjalizacji przedsięwzięcia. Mowa jest także o bezradności sług Kościoła, którzy brak możności odpowiedzi na trudne pytania (dlaczego wszechmogący i dobry Bóg nie uleczy wszystkich albo dlaczego uzdrawia osoby na to niezasługujące) pokrywają mało satysfakcjonującymi banałami.

Ciekawy, dający do myślenia film, na MFF w Wenecji nominowany do nagrody Złotego Lwa, ostatecznie wyróżniony nagrodami Brian Award, FIPRESCI, SIGNIS i Sergio Trasatti. Ponadto jest to zwycięzca Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Warszawie.

O OBRAZIE I DŹWIĘKU
Obraz anamorficzny, w panoramicznym formacie 1.85:1. Ostrość nieżyletkowa, kolory celowo czasami zgaszone, ale czerwień sweterków pielęgniarek czy lazur narzutek są intensywne i ładne. Szczegóły pierwszego planu widać poprawnie, wyraźnie rysują się np. zagniecenia ubrań czy prześcieradeł. Drobnym minusem jest minimalne i sporadyczne szemranie tła.

Dźwięk w Dolby Digital Stereo, dobrej jakości. W większości plenerowy i nie za bardzo uprzestrzenniony, choć ze śladami separacji odgłosów.

O DODATKACH
Brak.



Dane techniczne DVD
Format obrazu: kolor, 1.85:1, przystosowany do wszystkich formatów telewizorów (4:3 i 16:9). Dźwięk: Dolby Digital Stereo. Ścieżki dźwiękowe: polska (lektor), francuska. Napisy: polskie. Typ płyty: jednostronna-jednowarstwowa. Dodatki: bezpośredni dostęp do 10 scen