Jak utopić doktora Mraczka
Jak utopit doktora Mracka aneb Konec vodniku v Cechach – komedia / 12 lat / Czechosłowacja 1974 / 94 min. Reż. Vaclav Vorlicek. Wyk. Jaromir Hanzlik, Libuse Safrankova, Frantisek Filipovsky, Milos Kopecky, Vladimir Mensik, Stella Zazvorkova. Dystr. AGENCJA ARTYSTYCZNA MTJ
FILM: 4,5 OBRAZ: 3,0 DŹWIĘK: 3,0 DODATKI: 0,0
Jana, podobnie jak członkowie jej rodziny, jest wodnikiem. Żyją wszyscy wraz z głową rodziny despotycznym Wassermannem nad brzegiem Wełtawy w starym, wilgotnym domu. Niestety sielankę przerywa nakaz eksmisji i przeprowadzki do suchego mieszkania w bloku. Ponieważ oznaczałoby to dla nich katastrofę, usiłują temu zapobiec, usuwając z tego świata zajmującego się sprawą ich domu prawnika, doktora Mraczka. Zakochuje się w nim jednak z wzajemnością Jana, która parę razy wbrew woli swych bliskich i poniekąd przez przypadek ratuje mu życie.
O FILMIE
Komedia, która idealnie wpisuje się w nurt „Złotych lat filmu czeskiego”, a u wielbicieli tego kina wywołuje znajomy błysk w oku. Bajkowa fabuła, bo w końcu mamy do czynienia ze światem wodników, obfituje w niespodziewane zwroty akcji i świetne, tchnące zdrowym absurdem dialogi. Film umiejętnie przemyca satyrę na ówczesne czasy – panujące wśród wodnikowych VIP-ów partyjniactwo (zjazd), karierowiczostwo Wassermannów czy pozowanie na dewizowca (kandydaci do hmmm... rozmnożenia gatunku wodników).
Jednak „Jak utopić doktora Mraczka” ogląda się głównie dla całej plejady gwiazd: etatowej księżniczki czeskiego kina Libuse Safrankovej (Jana), Vladimira Mensika (Karel – jeden z wodników) – sympatycznego, niedźwiedziowatego Meyera z serialu „Arabela”, czy grającego diabolicznego Wassermanna Milosa Kopeckiego.
Notabene, gdyby ktoś był chętny poczuć wilgoć siedziby wełtawskich wodników, jest to możliwe na Praskiej Kępie w restauracji z rybnymi specjałami.
O OBRAZIE I DŹWIĘKU
Obraz jak go Pan Bóg stworzył, a więc taki, jaki pamiętamy – telewizyjny (1.33:1) i mocno pachnący swą epoką: ze spłowiałymi kolorami, nieostry, ze słabym kontrastem. Psują go oczywiście dodatkowo brudy analogowe, szemranie tła i efekt krzyżowania się barw.
Dźwięk w Dolby Digital Stereo, płaski, ale poprawny, bez specjalnych usterek.
O DODATKACH
Brak.
(veroika)
Dane techniczne DVD
Format obrazu: kolor, 1.33:1 (4:3). Dźwięk: Dolby Digital Stereo. Ścieżka dźwiękowa: polska (lektor). Napisy: polskie. Typ płyty: jednostronna-jednowarstwowa. Dodatki: bezpośredni dostęp do 6 scen