Canone inverso – obyczaje / 12 lat / Włochy 2000 / 107 min. Reż. Ricky Tognazzi. Wyk. Hans Matheson, Mélanie Thierry, Lee Williams, Nia Roberts, Gabriel Byrne, Peter Vaughan, Adriano Pappalardo. Dystr. VITRA FILM

FILM: 3   OBRAZ: 3   DŹWIĘK: 2,5   DODATKI: 0



Lata przedwojenne. Młody, uzdolniony muzycznie Jeno słuchając w radio koncertów Sophie Levi zakochuje się w ślicznej pianistce, a marzeniem jego życia staje się zagranie z nią w duecie. Przypadkowo udaje mu się z nią spotkać i za jej namową wstępuje do szkoły muzycznej. Między tą dwójką rodzi się uczucie, choć ich wspólny koncert staje pod znakiem zapytania, bo Sophie, jako Żydówka, staje się w zaanektowanych przez faszystów Czechach persona non grata.

O FILMIE
Każdy, kto spodziewał się, sądząc po okładce, banalnej historii o miłości, mile się rozczaruje. Romans jest, a i owszem, płomienny, liryczny i najeżony trudnościami, ale oprócz niego niepoślednią rolę odgrywa muzyka, dynamiczna, oryginalna, wzruszająca i fascynująco wykonana.

Fabuła jest znakomicie osadzona w historycznych realiach XX wieku – takich jak postępujący przez Europę faszyzm i praska wiosna. W dodatku podobnie jak to było z “Purpurowymi skrzypcami”, tak i tutaj istotną rolę odgrywa związany z tajemnicą rodzinną instrument, a historię biegnącą wstecz poznajemy w formie podwójnej retrospekcji.

Prawdziwy ogień i młodzieńczą energię wnosi do filmu kreacja Hansa Mathesona (Jeno), u którego nawet przesadne i odstające od normy romantyczne szarżowanie jest naturalne i ujmujące.



O OBRAZIE I DŹWIĘKU
Obraz – panoramiczny (2.35:1) ale nieanamorficzny – jest dość mocno zmiękczony. Ostrości jak na lekarstwo, kontrast zaciera detale tła, które dodatkowo szemrze. Występują liczne przeostrzenia (struny, smyczek) oraz aureole wokół twarzy postaci. Kolory raczej spłowiałe, uchowała się tylko karminowa czerwień sukni Sophie.

W dziedzinie dźwięku też jesteśmy lekko zawiedzeni, bo Dolby Digital 5.1 nie wykorzystuje swych możliwości. Muzyka (Ennio Morricone) – jakże piękna – płynie z centrum nawet w scenach koncertów, w których partie poszczególnych sekcji instrumentów powinny wybrzmiewać z odpowiednich stron. Dialogi nieco przytłumione i matowe.

O DODATKACH
Nic oprócz zwiastunów.



Format obrazu: kolor, 2.35:1. Dźwięk: Dolby Digital 5.1. Ścieżki dźwiękowe: polska (lektor), angielska. Napisy: polskie. Typ płyty: jednostronna-dwuwarstwowa. Dodatki: bezpośredni dostęp do 16 scen, zwiastuny (8)