PIŁA V – thriller / 18 lat / USA 2008 / 88 min. Reż. David Hackl. Wyk. Tobin Bell, Costas Mandylor, Scott Patterson, Betsy Russell. Dystr. KINO ŚWIAT


FILM: 3 OBRAZ: 4,5 DŹWIĘK: 5 DODATKI: 3,5





Agent FBI Strahm, który uszedł z życiem z ostatniej pułapki przygotowanej przez Jigsawa, podążając tropem ofiar przestępcy uświadamia sobie, że jego kolega po fachu, detektyw Hoffman, musi mieć coś wspólnego z wymuszonymi przez Jigsawa zbrodniami.

O FILMIE
Płonne były moje nadzieje, które wyraziłam w zakończeniu recenzji czwartej części “Piły”, tyczące się tego, że piąta część będzie bardziej przemawiać do intelektu, a mniej do mrocznych instynktów. Niestety, “Piła V” potwierdza tylko zasadę, że w kolejnych pojawiających się niemal co roku częściach już dawno przestało chodzić o coś więcej niż gadżeciarskie pułapki Jigsawa. Fanom “Piły” niespecjalnie przeszkadza stroboskopowa poetyka montażu, częste są uparte retrospekcje czy te same w końcu sytuacje uwięzienia ludzi w potrzasku. Co więcej, owe elementy przesądzają o sile filmu. W “Pile V” tak nie jest, co muszą zauważyć i fani, i ci, którzy tylko uważnie oglądają kolejne odcinki “Piły”, m.in. recenzenci.

Piątka jest dziwnie koślawa. Montaż, poza poszatkowaniem filmu, nie spełnia żadnego zadania, zaś ujęcia wyglądają, jakby robił je student pierwszego roku szkoły filmowej. Fabuła zostawia dużo do życzenia, postawiono bowiem na detektywistyczny aspekt, ale tak go zagmatwano, że śledzący chyba nie wiedzą, kto jest ich celem, śledzeni – przed kim się chowają, a ofiary nie mają pojęcia, o co w tym chodzi. Los tych ostatnich zresztą ni nas ziębi, ni grzeje, podobnie jak nie zajmują nas dzieje detektywów, bo zagrali ich aktorzy kompletnie pozbawieni charyzmy, więc ich los ni nas ziębi, ni grzeje.

Jedynym jasnym punktem na nieboskłonie filmu jest wieczny jak Lenin, choć już na pewno dawno rozłożony Jigsaw, którego filozofia utrwalona w formie nagrań magnetofonowych wciąż przemawia do umysłów ciemnych mas. Ów bohater-ewenement, choć martwy, jest o ironio jedyną osobą, z którą mamy szansę się jakkolwiek zidentyfikować. Wszyscy inni bowiem odchodzą zbyt szybko.

Wracając do tajemnicy owej nieporadności filmu, tkwi ona może w zmianie reżysera – miejsce twórcy ostatnich części zajął były scenograf filmu, debiutujący tą fabułą David Hackl. Niestety, poza samymi pułapkami, które faktycznie jak zwykle są dość intrygujące, pomysłowe i oczywiście krwawe (pułapka z napełnianiem krwią naczyń), niewiele rzeczy w piątce można określić mianem udane! .





O OBRAZIE I DŹWIĘKU
W rozpoznawalny na pierwszy rzut oka obraz (panoramiczny 1.78:1 i anamorficzny) wpisana jest jego wielofakturowość. Niezbyt ostre reminiscencje utrzymane w ciemnożółtym kolorycie przeplatają się z granatowo-niebieskimi, ubranymi w dziwną, romantyczną wręcz poświatę. Ziarnistość i chropowatość jest właściwa dla narracji współczesnej, aczkolwiek nie występuje tak intensywnie jak w poprzednich częściach. Ostrość, zazwyczaj bardzo dosadna, pozwala na dostrzeżenie smakowitych detali, takich jak wypływające flaki czy miażdżone kości.

Ścieżka dźwiękowa w Dolby Digital 5.1 tak samo jak poprzednio znakomita, choć w tej mniej jest nieco drapieżnych udziwnień. Już pierwsza pułapka z wahadłem daje przedsmak tego, co będzie potem. Metalowe ostrze tnie powietrze z ostrym świstem lub zagłębia się z plaśnięciami w miękkim ciele. W pułapce z trumną głucho dudni zgrzyt zachodzących na siebie płyt, a w tej z wanną słuch razi nieprzyjemny odgłos iskrzenia pamiętany ze scen egzekucji na krześle elektrycznym.

O DODATKACH
Standardowy już dodatek „Pułapki Piły” (10 min) to opowieść twórców o zabójczych maszyneriach. Ciekawostką jest na przykład, że na pomysł pułapki z trumną wpadł... dziewięcioletni syn reżysera. Twórcy pierwotnie zakładali wprawdzie zalanie jej wodą, ale zdecydowano się, z uwagi na niższe koszty, na... malownicze zmiażdżenie aktora.

W bonusie o pułapce z wahadłem pokazano, jak ukryty do połowy w stole aktor reaguje na odcinanie mu tułowia. Brrr – nie chcielibyśmy być na jego miejscu! Podobnie jak na miejscu aktora odtwarzającego rolę Strahma, którego Jigsaw umyślił sobie utopić w napełnionym wodą sześcianie zamocowanym na jego szyi.

Do tej sceny nawiązuje również drugi dodatek, „Jak poderżnąć gardło” (5 min), w którym zobaczymy, jak reżyser sfilmował w podobnej sytuacji jak później aktora swojego syna.

W dodatku „Skazany na śmierć – rekwizyty” (10 min) zobaczymy, do czego mogą posłużyć komuś takiemu jak twórcy „Pił” portowy wysięgnik czy tartaczna krajzega. Mowa też o rekwizytach użytych w pułapce ze słojami, przypominającej zabawę w krzesełka, czy w pułapce z wanną, w której użyto sporo pirotechniki.

Dodatki kończą zwiastuny innych filmów.





Dane techniczne DVD
Format obrazu: kolor, 1.78:1, przystosowany do wszystkich formatَw telewizorَw (4:3 i 16:9). Dźwięk: Dolby Digital 5.1. Ścieżki dźwiękowe: polska (lektor), angielska. Napisy: polskie. Typ płyty: jednostronna-dwuwarstwowa. Dodatki: bezpośredni dostęp do 12 scen, materiał zakulisowy, materiały tematyczne (rekwizyty, pułapka z sześcianem), zwiastuny (6)